Impressions d’un cimetière

En speiden Augustdaag um Kierfeg Père Lachaise zu Parais. D’Sonn as net mei staark, mee douce. D’Blieder fänken un en zarten Brongschimmer ze weisen, den Summer fend sain Enn. Villercher setzen roueg op den Sepulturen, Kaatzen leien am Schied enner Beem an einsam Henn schlaichen duerch dei oftmols eng Gäng. Friddlech fillt sech alles un. Daat daitscht Wuert “Friedhof” erfellt dei eischten keier an mengem Kapp seng Bedeitung. Tescht dem Jim, dem Marcel an dem Guillaume geneissen ech en melancholeschen Mueren an enger wonnerbarer Staadt.

IMG_0148

IMG_0138

IMG_0140

IMG_0146

IMG_0151

Advertisements

One thought on “Impressions d’un cimetière

  1. Hach, Parais. Ech wier haut den Owend och gären do gewierscht, allerdengs ob der Défense, well ech rausfonnt hunn, inwiefern d’Grande Arche en Tesserakt ass. An iwerhaapt spillt déi Staadt eng grouss Roll a menger perséinlecher Mythologie, an daat, obwuehl, an vlaischt och grad doweinst, well sech eppes wenschen/ersehnen ass och eng Art vun Mythologiebildung, ech bis virun kuerzem nie wierklech do waar.

    Mä Kierchfechter hunn och eppes “mythologesches”, an den do natirlech besonnesch.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s