Ech hunn lang gebraucht bis ech mëch duerch dëst dach ustrengend Wierk gelies hunn. Nët dass ech iwwerascht wor, ech kennen en jo, den Auteur. Hues de American Psycho gelies, dann wees de wous de dëch drop aléis. Riets geet vumm Bret Easton Ellis sengem Glamorama . Du kënns eran an dann ass do den Victor. Model. Folglech schéin, sexuell erfolgräich souwéi enthusiasméiert vunn Drogen, Xanax an aaneren Models. Den Victor ass iwwerflächlech, domm, kritt ausser senger eegener, belangloser Existenz näischt vunn senger Emwelt mat, kuerz: en extrem nervegen Haaptcharakter. Hien këmmert sech semi- Read the rest of this entry »
Archive for the ‘Literature & Poetry’ Category
Disappear here
In Literature & Poetry on August 28, 2010 at 3:27 pmEssai
In Literature & Poetry on April 22, 2010 at 4:16 pmKapitulation: das schönste Wort in deutscher Sprache
KA-PI-TU-LA-TION
Wie Töne die Tonleiter hinauf, so gleiten die Silben die Zunge hinab.
Viel mehr als das ordinäre Scheitern ist die Kapitulation vor allem dies:
Ein Zerfall,
Ein Fall,
Eine Befreiung,
Eine Pracht,
Eine Hingabe.
Die endgültige Unterwerfung.
Die größte aller Niederlagen und gleichzeitig unser größter Triumph. Read the rest of this entry »
Photographie
In Literature & Poetry on April 3, 2010 at 7:10 pmTon sourire m’attire comme
Pourrait m’attirer une fleur
Photographie tu es le champignon brun
De la forêt
Qu’est sa beauté
Les blancs y sont
Un clair de lune
Dans un jardin pacifique
Plein d’eaux vives et de jardiniers endiablés
Photographie tu es la fumée de l’ardeur
Qu’est sa beauté
Et il y a en toi
Photographie
Des tons alanguis
On y entend
Une mélopée
Photographie tu es l’ombre
Du Soleil
Qu’est sa beauté
- Guillaume Apollinaire Read the rest of this entry »
‘I almost wish we were butterflies. . .
In Film, Literature & Poetry on February 7, 2010 at 4:53 pm. . . and liv’d but three summer days – three such days with you I could fill with more delight than fifty common years could ever contain.”
John Keats to Fanny Brawne.
Eng ganz kleng Hommage un een vun den ästheteschsten Filmer dei mir an leschter Zait begeint sin, “Bright Star” an un d’douce an schéin Deiren, dei Paiperlekken an mengen Aan sinn.
E Gedicht
In Literature & Poetry on December 12, 2009 at 12:02 pmSozusagen grundlos vergnügt
Ich freu mich, dass am Himmel Wolken ziehen
Und dass es regnet, hagelt, friert und schneit.
Ich freu mich auch zur grünen Jahreszeit,
Wenn Heckenrosen und Holunder blühen.
– Dass Amseln flöten und dass Immen summen,
Dass Mücken stechen und dass Brummer brummen.
Dass rote Luftballons ins Blaue steigen.
Dass Spatzen schwatzen. Und dass Fische schweigen.
Ich freu mich, dass der Mond am Himmel steht
Und dass die Sonne täglich neu aufgeht.
Dass Herbst dem Sommer folgt und Lenz dem Winter,
Gefällt mir wohl. Da steckt ein Sinn dahinter,
Wenn auch die Neunmalklugen ihn nicht sehn.
Man kann nicht alles mit dem Kopf verstehn!
Ich freue mich. Das ist des Lebens Sinn.
Ich freue mich vor allem. Dass ich bin.
In mir ist alles aufgeräumt und heiter:
Die Diele blitzt. Das Feuer ist geschürt.
An solchem Tag erklettert man die Leiter,
Die von der Erde in den Himmel führt.
Da kann der Mensch, wie es ihm vorgeschrieben,
– Weil er sich selber liebt – den Nächsten lieben.
Ich freue mich, dass ich mich an das Schöne
Und an das Wunder niemals ganz gewöhne.
Dass alles so erstaunlich bleibt, und neu!
Ich freue mich, dass ich … Dass ich mich freu.
- Mascha Kaléko
Morgen, Findus. . .
In Literature & Poetry on December 10, 2009 at 7:21 pmMat desem Artikel well ech main leifst Kannerchreschtdaagsbuch luewen an empfehlen. Als Kand haat ech, souwait ech mech erenneren, Bicher vun skandinaveschen Auteuren am leifsten. Bei eis doheem gouf et d”Traditioun, dass meng Mamm mir all Owend eng Stonn virum Schlofen firgelies huet. Oft sin mir zesummen an Bicherbuttekker gaangen an hun eis vill Zait geholl passend Geschichten an Erzielungen ze fannen. Ech hun et immens genoss d’Bicher selwer auszewielen mat gudder Berodung – an nach vill mei schéin fir mech wor dei gemeinsam Zait Owes op mengem warmen Canapé, am Wanter meeschtens mat en puer Kichelcher an enger warmer Mellech derbei. Vill Bicher behaalen ech an gudder Erennerung, Bicher dei ech mettlerweil klengen Familienmatglieder geschenkt hun oder fir (eventuell) eegen Kanner opbewahren. Fest steht fir mech: Ech sin haut nach emmer en Bicherwuerm, en aktiven. Ech denken dass dei gemittlech Owesstonnen mat menger Mamm mein Intérêt fir Bicher gefuerdert hun an ech den Astieg an d’Literatur och doweinst villaicht relativ liicht fond hun.
Iergendwann hun ech fir Kleesechersdaag nieft mengem Marzipanteller (ech haat Schokela domols net gär) en Buch vum Sven Nordqvist font. Den schwedeschen Auteur wor mir schon bekannt, ech haat seng wonnerbar härzeg Read the rest of this entry »
Le questionnaire de Proust
In Literature & Poetry on December 1, 2009 at 3:55 pm
Mettlerweil dierft et keen Geheimnis mei sin, dass ech begeeschtert sin vun dem Marcel Proust sengem Wierk. Ofgesin dovunner fannen ech sain Liewen, daat eng verknüpft mat sengen Bicher as, interessant. Opschlossraich wor an dem Senn fir mech en Hörbuch iwwer dem Schreftsteller sain Liewen, daat ech virun zwee Joer an enger hamburger Bicherei entdeckt hun. An deser akustescher Beschreiwung vum Proust sengem Dosin sin ech gewuer gin, dass hien zu verschiddenen Zaitpunkter vun senger Existenz en Questionnaire beäntwert huet, dien perseinlech Froen enthalen huet, très en vogue an England zu der Zait. Dem Auteur seng Aentwerten sin immens interessant, iwweraschend, deelweis souguer reihrend an relevant hisichtlech senges Wierks. Schéin fannen ech d’Idi vun dem Questionnaire och, well ech denken, dass et fir en Mensch duerchaus wertvoll kann sin fir sech selwer den Froenbou auszefellen. En kann engem villaicht derbei hellefen sech nei Froen ze stellen an sech soumat och besser kennenzeleiren. Hei en Link zu dem Proust senger Versioun: http://www.serieslitteraires.org/site/Le-questionnaire-de-Proust .
Hei d’Froen fir all dei, dei villaicht Loscht hun dei eng oder aaner ze beäntweren, hei oder ganz a Rou fir sech:
Today’s favourite Quotation
In Literature & Poetry on May 9, 2009 at 12:00 am
“There is a pleasure in the pathless woods,
There is a rapture on the lonely shore,
There is society, where none intrudes,
By the deep sea, and music in its roar:
I love not man the less, but Nature more.”

-Lord Byron
En Vogue
In Literature & Poetry on April 14, 2009 at 8:41 am
Dest Buch as eng Art Archiv vun Fotografien dei seit Ufang vum 20ten Joerhonnert am Kader vun dem Magazine Vogue entstaan sin. Greisstendeels handelt et sech em Portraitfotoen, wei den Titel et schon beseet. Op der Ausgab dei bei mir doheem leit, ziert d’Kate Moss am Nude Look d’Cover. Sain Gesiicht zeugt op der Opnahm vun enger natirlecher Scheinheet, dei een eischter seelen bei der britescher Ikon ze gesin krit. Villaicht soll dest en dezenten Hiweis drop sin, wei den Fotoband zesummengesaat as. Fotoen vun perfekten Scheinheeten dei net emol en Uflug vun engem Makel hun sin an desem Buch praktesch net ze fannen. Vill mei hun dei zwee Männer(Robin Derrick an Robin Muir) dei d’Wierk zesummengestalt hun Menschen aus villen verschiddenen Kategorien ausgewielt ounie bei der Aesthetik hänken ze bleiwen, respektiv beim reng gudden Ausgesin. Vill Kenschtler sin am Fotoband oofgebild, dei eng besonnesch Fähegkeet haaten kombineiert mat engem markanten oder einfach immens besonneschen Ausgesin.
Niewt Schreftsteller(Dylan Thomas, Tennessee Williams…), Moler(Salvador Dalì, Henri Matisse…) an Politiker(Winston Churchill, Général de Gaulle…) mangelt et -wei keint et bei der Vogue och aanescht sin- natirlech net un glamoureisen Schauspielern, Diven an jonken (domols nach mei oder manner flotten) Musekern(Mick Jagger…). Read the rest of this entry »
Zone
In Literature & Poetry on March 23, 2009 at 9:27 pm(…)
Tu as fait de douloureux et de joyeux voyages
Avant de t’apercevoir du mensonge et de l’âge
Tu as souffert de l’amour à vingt et à trente ans
J’ai vécu comme un fou et j’ai perdu mon temps
Tu n’oses plus regarder tes mains et à tous moments je voudrais sangloter
Sur toi sur celle que j’aime sur tout ce qui t’a épouvanté
(…)
Ech gin et zou, den Apollinaire hun ech durch den 1ière Programm kennengeleiert. Mee: schéin.

